Odkryj marmury karraryjskie – przewodnik część 3.1 – Bianco Venato

Niezależnie od faktu, iż każdy w branży kamieniarskiej słyszał o Venato, Bianco Venato czy Bianco Carrara Venato, panuje spora niepewność co do znaczenia tych nazw a dokładniej kluczowych cech marmurów, do których przypisane są wspomniane nazwy.

W języku włoskim “venato” jest przymiotnikiem oznaczającym “użylony”, często dodawanym do nazw materiałów w celu określenia ich podtypów charakteryzujących się wyraźnym, użylonym wzorem. Na przykład podtypy Statuario posiadające mocne przerosty nazywane są Statuario Venato. Jednakże od stuleci mieszkańcy Carrary używali również określenia „venato” jako właściwej nazwy marmuru. Dla starszego pokolenia Karraryjczyków marmur o nazwie Venato posiadał wyraźne przerosty, a dzięki określonym właściwościom technicznym nadawał się do typowych realizacji jak posadzki, okładziny ścienne, klatki schodowe, okładziny kominkowe czy blaty. Nie sprawdzał się natomiast jako surowiec rzeźbiarski, utrudniając wykucie misternych detali. Powszechnie uważa się „Venato” za skrót od „Bianco Venato” (które w dosłownym tłumaczeniu brzmi „biały użylony”). Jest to jedynie częściowo poprawne przeświadczenie, gdyż do początku XX wieku nazwę Venato (czasami w połączeniu z innymi terminami określającymi wzór użylenia) stosowano do ogromnej liczby materiałów, w tym do obecnie znanego wszystkim Zebrino oraz Calacatty, które z Bianco Venato nie mają nic wspólnego. Jest to kolejny przykład koncepcji mówiącej, iż nazwy marmurów pochodzących z Alp Apuańśkich mają różne znaczenie w zależności od tego, kiedy, gdzie i przez kogo są używane, zatem jednej nazwie może odpowiadać więcej znaczeń. Niemniej jednak skupiając się na marmurach noszących obecnie nazwę Venato, poprawne jest stwierdzenie, iż jest ona skrótem od Bianco Venato. Podsumowując, z biegiem czasu znaczenie opisywanej nazwy zawęziło się na tyle, by zrównać się z Bianco Venato.        

Zgodnie z tradycją Carrary, marmury promowane pod nazwą Venato tworzą grupę „Venati” (liczba mnoga od Venato). Świadomi ogromnych różnic wizualnych oraz technicznych występujących między materiałami w ramach grupy, Karraryjczycy wydzielili w niej odmiany posiadające z kolei swoje podtypy. Biorąc pod uwagę, iż Venato stopniowo stało się synonimem Bianco Venato, można dość szczegółowo nakreślić definicję tej grupy marmurów: są to materiały średnioziarniste o kolorze tła od śnieżnobiałego przez perłowo-biały, perłowo-biały o niebieskawym zabarwieniu, białawy, szarobiały, jasnoszary, szary. Użylenie występuje w zróżnicowanej formie; od cieniutkich, milimetrowych niteczek po kilkucentymetrowe pasy, plamy, drobinki. Przerosty na ogół układają się w określonym kierunku, tworząc wyraźny wzór, a ich kolor zmienia się od czarnego, ciemnoszarego, srebrnoszarego, szarego, po szary z brązowym odcieniem. Użylenie w formie plamek najczęściej posiada czarny, ciemnoszary, szary odcień oraz bardziej stonowaną strukturę.    

Chociaż ilość marmurów nazywanych Venato zmniejszyła się w stosunku do przeszłości, co pozwoliło uznać grupę Venati/Bianchi Venati za jedną z głównych odmian marmurów karraryjskich, nadal pozostaje ona wyjątkowo różnorodna i obejmuje:
– materiały o gęstym, intensywnym użyleniu tworzącym grube pasy przerostów oraz spore plamy. Niektóre z nich mogą nawet wyglądem przypominać brekcje.  
– Materiały z wyraźnym wzorem użylenia stworzonym przez liczne, cienkie przerosty, plamki oraz drobinki.
– Materiały, które nawet profesjonalne oko z trudem odróżnia od grupy Bianco Ordinario.